De beste buggy enzo…

Ik was van plan een stukje te schrijven over mijn zoektocht naar de beste buggy. Maar ik las een stukje over iemands bevalling en dat leek me ook wel interessant, dus dat wil ik eerst even delen.

Terwijl ik boven wat verschillende posities probeer om de golven van pijn op te vangen, lijkt zich beneden een Italiaanse kerst te voltrekken. Met flessen Fleurie, wilde havanna’s, luide gesprekken (wie zegt dat Nederlanders luidruchtig zijn en Belgen zacht converseren, heeft mijn gepassioneerde schoonfamilie nooit ontmoet) en veel gelach. Boven probeer ik in mijn zwarte avondjurk te denken aan het heilige aspect van bevallen. Het is niet zo dat ik persoonlijk de menselijke soort in stand houd, maar ik ben straks wel een van hen die nieuw leven in deze wereld brengt. Het geeft me een bijzonder gevoel: ik sta voor een grootse taak. Maar als de volgende wee zich aandient, denk ik vooral: dat ellendige warme voetenbadje ook!

Thuis ontsluit het beter, werd me geleerd tijdens de zwangerschapsgym. Omdat je daar het minst wordt gestoord en je zo weinig mogelijk hoeft te communiceren. Maar als ik even later met mijn enorme buik in de dampende badkuip wil stappen, wordt er zachtjes op de deur geklopt. Het is neefje Arne, die zich achter de deur afvraagt waar het dambord ligt. ‘Achter de kast, rechts,’ puf ik omdat een nieuwe golf zich aandient. Het volgende moment gaat dedeur open en staat de verloskundige naast het bad. ‘Ik had de bel helemaal niet gehoord,’ zeg ik verbaasd. ‘Ach, de deur stond open, ben dus ik maar gewoon naar boven gelopen,’ zegt ze. De voordeur open? Wat is er beneden toch allemaal aan de hand? ‘Is het dit ongeveer?’ wil ik weten als er weer een wee komt. Maar Else-Marie vertelt laconiek dat dit pas de voorbereidende fase is: ‘Het zal straks nog wel wat hefiiger worden. ’Als ze weg is, probeer ik me weer op mijn ademhaling te richten. Als je geest stil wordt, neemt je lichaam het over, las ik. Maar ik hoor alweer stemmen aan de deur. Het is onze blonde overbuurvrouw Leontien, die stralend vraagt of er al een kerstkindje in de straat is geboren. ‘Ach nee,” antwoordt mijn schoonvader terwijl hij aan zijn sigaar trekt. ‘Christine ligt boven en heeft wel wat pijn. Maar beneden genieten we gezellig van een kerstdiner.’ Achteraf vertelt ze dat dit nieuws aan haar diner met grote ontsteltenis is ontvangen. ‘Er is een vrouw in barensnood en de rest van de familie snijdt rustig de zalm aan!’

Goed verhaal, toch? Ondertussen ben ik echter niet meer toe gekomen aan het bespreken van buggy’s. Nou ja zo boeiend is dat ook eigenlijk niet. Op deze website wordt verteld wat de beste buggy is. Wat denken jullie daarvan? Zijn jullie het eens met de selectie?

Rust en Regelmaat

Rust en Regelmaat

 

Rust en regelmaat geven vertrouwen. Om vertrouwen te wekken bij je baby is je eigen nabijheid het belangrijkst. Jouw stem, geur en aanraking zijn al snel vertrouwd en geven daardoor een gevoel van veiligheid. Daarnaast kun je je baby helpen om meer ‘ grip’ te krijgen op de wereld Dat doe je door de omgeving van je baby zo in te richten dat hij niet te veel (nieuwe) prikkels tegelijk krijgt. Dan heefi hij de tijd om nieuwe dingen te verwerken. Dat kan hij in zijn eigen tempo doen. Je helpt hem ook door te zorgen voor regelmaat. Als dingen steeds in een vaste volgorde gebeuren, gaat een baby die volgorde herkennen. Als hij weet wat er gaat komen, geeft dat duidelijkheid overzicht en houvast. Hij krijgt ‘grip’ op de wereld om hem heen. Dat wekt zijn vertrouwen

Hoe kun je nu weten wat jullie baby nodig heeft? Hoe laat hij merken dat hij behoefie heeft aan rust of aan meer regelmaat?

Wanneer heeft een baby rust nodig?

Vaak geeft je baby het zelf aan als hij rust nodig heeft. Bijvoorbeeld door te gapen, aan zijn oortje te trekken of in de oogjes te wrijven. 0ok heefi hij vaak een rode kleur. Als je dat ziet, is het een signaal dat hij moe wordt. Dat is een mooi moment om je baby naar bed te brengen. Hij is dan nog niet hard aan het huilen. Je bent het moment dat hij overprikkeld raakt dan vóór.

Wanneer een baby echt te veel prikkels heefi gehad, zal hij dat meestal uiten door te huilen. Op een drukke verjaardag reageert hij eerst enthousiast op iedereen die tegen hem praat. Hij vindt het prima om bij allemaal verschillende mensen op schoot te zitten. Maar ineens begint hij te huilen en is hij ontroostbaar. Dan is het te veel geweest. Misschien kun je je kind dan in een andere ruimte te slapen leggen. Of even een rondje gaan wandelen met je baby alleen.

Sommige baby’s zorgen zelf voor de nodige rust. Als ze moe worden, kijken ze niet meer naar hun speeltje of ouders, maar draaien ze hun hoofdje weg. Ze gaan op een rustig plekje zitten duimen (oudere baby’s). Of ze kunnen rustig te midden van de herrie in slaap vallen (vooral jongere baby’s).

Hoe zorg je voor rust?

Wat ‘te veel prikkels’ is, kan per baby verschillen en ook per leeftijd. Hieronder worden wat manieren genoemd waarop je prikkels kunt verminderen. Sommige zijn voor de ene baby overdreven, terwijl ze voor de andere baby het verschil kunnen maken tussen rust en onrust. Door te letten op de reactie van je baby kun je ontdekken wat hem rust geeft. Zo sluit je aan bij wat je baby nodig heefi.

Hoe kun je het aantal prikkels verminderen?

  • Een vaste plek om te slapen
  • Een vaste plek om te spelen
  • Geen speelgoed geven in de eerste weken
  • Niet te veel bezoek of uitjes
  • Alleen bij bekenden op schoot zitten
  • Niet te veel achtergrondgeluiden (radio, muziek)
  • Niet tegen je baby praten tijdens het voeden
  • Een vaste plek om te voeden
  • Het licht dimmen
  • Een manier van troosten tegelijk (dus niet wiegen en praten en strelen tegelijk)
  • Inbakeren is een speciale manier om te zorgen dat je baby minder prikkels krijgt. Je kunt het gebruiken om je baby meer rust te geven, maar het kan ook helpen bij het aanleren van regelmaat.